Fizjoterapia Rehabilitacja Masaż Fizykoterapia

Metoda Mulligana to specjalistyczna metoda diagnostyczno-terapeutyczna, polegająca na połączeniu biernego ruchu wykonywanego przez terapeutę oraz czynnego ruchu wykonywanego przez pacjenta. Opracowana została przez znanego nowozelandzkiego terapeutę - Briana Mulligana, założyciela Nowozelandzkiego Stowarzyszenia Fizjoterapeutów Manualnych oraz międzynarodowej organizacji akredytującej nauczycieli - Stowarzyszenie Nauczycieli Koncepcji Mulligana (The Mulligan Concept Teachers Association). Brian Mulligan opracował, a następnie opublikował zasady stosowania takich technik jak "NAGs" (natural apophyseal glides – naturalne ślizgi w stawach międzywyrostkowych), "SNAGs" (sustained natural apophyseal glides – przedłużone naturalne ślizgi w stawach międzywyrostkowych), "odwrotne NAGs"oraz mobilizacje połączone ruchem (tzw. MWMs), które działają bezpośrednio na stawy, a pośrednio na układ nerwowo-mięśniowy. Metoda posiada pewne wspólne elementy z technikami wg Kaltenborna, Maitlanda oraz Positional Release Techniques. Cechą charakterystyczną terapii prowadzonej metodą Mulligan'a jest jej bezbolesność. Leczenie polega na znalezieniu takiego ułożenia stawu, które pozwoli, aby pacjent wykonał ruch bez odczuwania bólu (dopuszczalny jest ewentualnie niewielki dyskomfort).  Zapewnia to wygodę i bezpieczeństwo zarówno pacjenta jak i terapeuty. Pacjent nie jest biernie poddawany terapii, lecz aktywnie w niej uczestniczy. Zwiększenie bólu świadczy o nieprawidłowym kierunku mobilizacji lub aplikacji na niewłaściwym poziomie kręgosłupa.

Prosty i dosadny przekaz, który pokazuje, że korzystanie z komputera nie musi wiązać się z negatywnymi skutkami zdrowotnymi. Wystarczy tylko, że zadbamy o kilka prostych elementów, jak prawidłowa postawa, regularne przerwy czy odpowiednie dostosowanie sprzętu, który wykorzystujemy do pracy.  

Masaż sportowy znany był już tysiące lat temu. Starożytni Grecy masowali sportowców przed zawodami, zapewniając im tym samym dobrą formę fizyczną. Przez lata traktowany jako naturalna metoda lecznicza w XX wieku przeszedł prawdziwą ewolucję. Zaczęto doceniać jego znamienną rolę w przygotowaniach do Igrzysk Olimpijskich, a sportowcy korzystający z zabiegów zaczęli osiągać wyniki nieporównywalnie lepsze od konkurentów.

Z czasem moda na prowadzenie zdrowego trybu życia, uprawianie gimnastyki, fitness, czy biegania spowodowały, że masaż sportowy stał się popularny także wśród sportowców „amatorów”. Obecnie, masaż należy do jednych z najbardziej popularnych sposobów walki z dolegliwościami stawów, układu krążenia oraz całej masy nie mniej dokuczliwych schorzeń. Poza tym, ogromne grono sympatyków masażu ceni go także za niezwykły relaks i przyjemność, jaki towarzyszą wszystkim zabiegom.

Współcześnie stosowane techniki masażu, wykorzystujące nowoczesną aparaturę i sprzęt rehabilitacyjny, a przede wszystkim wiedzę i doświadczenie specjalistów z tej dziedziny są dla sportowców tak samo ważne jak same ćwiczenia i trudno już wyobrazić sobie aby pominąć go w programie treningowym zawodnika.

Masaż stanowi jedną z najprostszych form regeneracji organizmu. Pozytywnie wpływa na nasze samopoczucie. Sprawia, że relaksujemy się i odprężamy. Masaż korzystnie oddziałuje też na wiele układów naszego ciała: układ kostno-stawowy, nerwowy, krwionośny, limfatyczny, pokarmowy, a przede wszystkim układ mięśniowy. Masaż poprawia elastyczność i wytrzymałość włókien mięśniowych, usuwa szkodliwe produkty przemiany materii, zwiększa ukrwienie mięśni oraz ich zdolność do pracy. Jego lecznicze i regenerujące właściwości są szczególnie doceniane przez sportowców, zwłaszcza w okresie intensywnych treningów lub rekonwalescencji po przebytych urazach sportowych.

Wśród wielu wariantów masażu sportowego wyróżnić można trzy jego podstawowe rodzaje: masaż podtrzymująco-kondycyjny, masaż przedwysiłkowy (zapobiegawczy), masaż międzywysiłkowy (regeneracyjny) oraz masaż powysiłkowy (treningowy). Pierwszy z wymienionych masaży stanowi element zabiegów, składających się na odnowę biologiczną. Wykonywany jest w przerwach pomiędzy poszczególnymi sesjami treningowymi i ma na celu podtrzymanie sprawności fizycznej sportowca. Masaż przedwysiłkowy wykonywany jest tuż przed startem w zawodach, dlatego też często nazywany jest masażem przedstartowym. Jego główną rolą jest dogrzanie i rozluźnienie mięśni bezpośrednio po rozgrzewce. Tuż po starcie natomiast wykonuje się masaż międzywysiłkowy (lub inaczej masaż postartowy), który przyspiesza powrót organizmu zawodnika do stanu wyjściowego i pomaga w usunięciu z jego mięśni, zgromadzonego tam kwasu mlekowego. Masaż powysiłkowy wykonywany jest na około dwie godziny po wysiłku w okresie intensywnej pracy nad formą oraz w okresie startowym. Jego głównym celem jest przystosowanie organizmu sportowca do mocnego treningu oraz zapobieganie przetrenowaniu